betarades_630

Η αλήθεια είναι πως η ΑΕΛ έχασε ένα δικό της ματς. Εκεί που πονάει. Στην τελική προσπάθεια. 18 τελικές (μαζί με τις κεφαλιές) και 9 στην εστία με αντίπαλο την ΑΕΚ που είχε στην σύνθεση της έναν από τους καλύτερους Έλληνες στόπερ, τον Κολοβέτσιο, τον άλλοτε παίκτη της Μπαρτσελόνα, Τσιγκρίνσκι και ένα μηχανάκι στη μεσαία γραμμή τον Γιόχανσον που για να τον περάσεις πρέπει να… φτύσεις… αίμα. Όλα καλά όμως σε αυτά. Μην σας πω πως στο δεύτερο ημίχρονο τους πέρασε και άνετα.

Το θέμα όμως παρέμεινε στο γκολ. Και μην πάει το μυαλό σας μόνο στον επιθετικό. Δείτε για παράδειγμα ένα στοιχείο. Ο Ναζλίδης χθες τελείωσε 6 προσπάθειες από τις 18. Βάλτε και μία που βούτηξε στην περιοχή αντί να τελειώσει με την μία, πάμε στις 7. Οι υπόλοιπες; Αυτές ήταν από την… περιφέρεια. Εκεί όπου χρειάζεται η αυτοσυγκέντρωση και η ικανότητα. Προς Θεού δεν μιλάμε για ανίκανη περιφέρεια καθώς η ΑΕΛ διαθέτει ποιοτικά χαρακτηριστικά ως ομάδα, όμως χρειαζόταν περισσότερα στο συγκεκριμένο ματς στις ευκαιρίες που παρουσιάστηκαν. Και ήταν αρκετές για ντέρμπι. Παραπάνω από ικανοποιητικός απολογισμός ευκαιριών με δεδομένο ότι δεν υπήρχε στην μεγαλύτερη διάρκεια του παιχνιδιού δημιουργικός χαφ που να «φτιάχνει» με κάθετες πάσες ευκαιρίες. Μπήκαν στος δεύτερο ημίχρονο οι Ουρτάδο και Ντέλετιτς.

Και για να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Δεν θεωρώ πως το ματς το έχασε ο Αναστασιάδης. Αντιθέτως. Έχει τον μικρότερο βαθμό ευθύνης. Η ομάδα του χθες μπορεί να έχασε στο πιο σημαντικό κομμάτι της στατιστικής (το αποτέλεσμα) και να κέρδισε σε όλους τους άλλους -ανούσιους για κάποιους- τομείς (τρεξίματα, γεμίσματα, πάσες, κατοχή) όμως αυτό δείχνει πολλά για ομάδα που «χτίζεται» και αποκτά σιγά-σιγά σταθερές στο παιχνίδι της.

Σε όλα της τα ματς καταφέρνει να «πλαγιοκοπεί» με ευκολία, να βγάζει ορθόδοξα τον μπακ της ψηλά, να πρεσάρει σωστά στα χαφ (ενίοτε και στα στόπερ), έχει βελτιώσει τα στημένα της. Παραμένει το πρόβλημα στην κυκλοφορία όμως κερδίζει με την άμεση ανάκτηση μπάλας που επιχειρεί μαζικά, κατά κατά διαστήματα. Αυτά είναι κάτι και ίσως αποδειχθούν πολύτιμα εφόδια στη συνέχεια. Ίσως και όχι.

Σίγουρα υπάρχουν ευθύνες και από την τεχνική ηγεσία για την μία συμμετοχής ενός ακόμη παίκτη στο επιθετικό κομμάτι (έγιναν μόλις δύο αλλαγές) και αυτό δεν μπορεί να το παραβλέψει κανείς. Όμως το πρωτάθλημα είναι μεγάλο και τα «μαθήματα» που παίρνει η ΑΕΛ τώρα θα χρειαστούν για την συνέχεια.

Ο δρόμος που πρέπει να διαβεί η ΑΕΛ περνά πλέον μέσα από την φωτιά. Παιχνίδι στα Γιάννινα την Κυριακή με τον ΠΑΣ με πέντε γεμάτες μέρες προετοιμασίας, ματς Κυπέλλου την Τετάρτη (26/10) στην Τούμπα με τον ΠΑΟΚ και τέλος παιχνίδι το Σάββατο (29/10) με τον φορμαρισμένο Πανιώνιο στο AEL FC ARENA.

Εκεί οι «βυσσινί» καλούνται να συγκεντρωθούν άμεσα σε αυτά τα παιχνίδια για να πάρουν βαθμούς, γιατί μόνο με την καλή εικόνα δεν μένεις στην κατηγορία.

Γιώργος Σιώχας