Πριν το Καρπενήσι ήταν ένα μυστήριο για μένα. Μία μέρα πριν αποχωρήσει η ομάδα από το βουνό και αρχίσει να μετράει αντίστροφα για την έναρξη του νέου πρωταθλήματος της Super League ο Αντρέ Πάους έδωσε κάποια δείγματά το. Άφησε μία μεγάλη απορία να πλανάται. Προλαβαίνει να γίνει αυτή η ομάδα το έργο το οποίο σχεδιάζει;

Με τον ερχομό του στη Λάρισα θα ήταν απλοϊκό να μείνεις απλά στην καταγωγή του και να ξέρεις τι θα δεις. Άλλωστε ήταν το μεγαλύτερο λάθος να μπεις σε μία διαδικασία είναι Ολλανδός, άρα θα παίξει 4-3-3 και θα περιμένω να δω την ΑΕΛ με «βυσσινί» φανέλες και στυλ παιχνιδιού «οράνιε».

Ο Πάους ήρθε και έβαλε το στυλ του. Είδε τι υλικό είχε και προσπάθησε να προσαρμόσει τις σκέψεις του στους παίκτες του και όχι το αντίθετο. Κατάλαβε πως το κλίμα δεν σηκώνει ριζικές αλλαγές. Το ελληνικό πρωτάθλημα άλλωστε δεν είναι τέτοιου είδους για αλλαγές από τη μία μέρα στην άλλη.

Ενέταξε όμως στοιχεία άγνωστα σε σχέση με πέρυσι. Η ΑΕΛ προετοιμάζεται για κάτι διαφορετικό. Ποδόσφαιρο κατοχής, επιθέσεις δομημένες από πίσω με τη μπάλα να μην σηκώνεται από το έδαφος, σωστές τοποθετήσεις και όχι αντεπιθέσεις μετά από μία μόνιμη άμυνα και ποδόσφαιρο καταστροφής. Μπορεί όμως να γίνει κάτι τέτοιο; Κι αν ναι υπάρχει ο χρόνος;

Σίγουρα μπαίνουν πολλοί παράμετροι σε ένα τέτοιο κομμάτι. Το επίπεδο των παικτών που διαθέτεις κι όχι απαραίτητα από την άποψη αν είναι καλοί ή όχι, αλλά από το τρόπο που μεγάλωσαν ποδοσφαιρικά στις ομάδες που αγωνίστηκαν. Δηλαδή ένας παίκτης που έχει αγωνιστεί σε ομάδες που παλεύουν για παραμονή ή ο στόχος είναι να αποτελέσει μία έκπληξη έχει μάθει σε ένα διαφορετικό τρόπο παιχνιδιού. Η λογική του είναι ο «κλεφτοπόλεμος» και παραχώρηση των πρωτοβουλιών στον αντίπαλο.

Άρα, η μαγική λέξη έγκειται στο πρωταθλητισμό. Και για να είμαι προσεκτικός στη χρήση της λέξης. Δεν εννοώ να πάρεις πρωτάθλημα και τίτλους αύριο, αλλά να καλλιεργήσεις αυτή τη νοοτροπία στους παίκτες. Κι όλο αυτό όχι απλά με δηλώσεις και με ηχηρές ατάκες του τύπου «πάμε να τους νικήσουμε όλους ακόμη και στα φιλικά». Ο πρωταθλητής λειτουργεί αποδεικνύοντας και όχι μιλώντας.

Και επιστρέφουμε στο βασικό ερώτημα. Μπορείς και αν ναι προλαβαίνεις; Τα φιλικά έδειξαν μία βάση, αλλά η ΑΕΛ απέχει αρκετά. Φυσικά θα ήμουν άδικος να κρίνω από την εικόνα δύο φιλικών στα βασικό στάδιο της προετοιμασίας για το αν μπορείς. Έτσι οφείλω να δώσω χρόνο και να περιμένω πριν ασκήσω κριτική.

Το κομμάτι όμως που έχω επιφυλάξεις και μπορώ να τις θέσω είναι στο χρόνο όπου είναι και η απορία. Η ΑΕΛ έχει τέσσερις βδομάδες για την πρεμιέρα στο «Γ. Καραϊσκάκης» με τον Ολυμπιακό. Και μετρώ το χρόνο σε… εβδομάδες καθώς μετά το πρώτο φιλικό με τον ΠΑΣ Γιάννινα, ο Πάους «ζήτησε» 5-7 εβδομάδες για να είναι η ομάδα έτοιμη.

Το πρόγραμμα όμως της ΑΕΛ έτσι όπως έχει βγει μετά τη κλήρωση δεν μπορεί να της προσφέρει αυτή την άνεση που θέλει χρονικά. Άλλωστε και ο Ολλανδός λίγες μέρες μετά δήλωσε πως τα Χριστούγεννα θα γίνει η αξιολόγηση των στόχων και ανάλογα μπορεί να υπάρξει και η αναπροσαρμογή τους.

Εν κατακλείδι, η φετινή ΑΕΛ με τα ερωτήματα αυτά αφήνει μία «γεύση» πως υπάρχει και το plan b. Αυτό που θα έρθει να «σώσει» τη κατάσταση σε περίπτωση που οι συνθήκες δεν θα επιτρέψουν να δημιουργηθεί αυτό το έργο. Βέβαια ο χρόνος που τρέχει συνέχεια θα δώσει και τις απαντήσεις όταν έρθει η ώρα.

Χρίστος Τζίκας