Διαβάζω και ξαναδιαβάζω την τελευταία ανακοίνωση της ΠΑΕ ΑΕΛ, διαβάζω και ξαναδιαβάζω το τι έχει ακολουθήσει αυτήν και πραγματικά αναρωτιέμαι το εξής, πως μπορεί ο κ. Αλέξης Κούγιας να έχει έρθει σε προφορική συμφωνία με τον Βαγγέλη Μόρα και στη συνέχεια να τον «έκοψε» ο κ. Πάους (προσέξτε δεν μιλάμε για ένα ενδιαφέρον το οποίο απλά δεν κατέστη δυνατό να ολοκληρωθεί, κατάσταση συνηθισμένη σε μία μεταγραφική περίοδο);

Αν δεν κάνω λάθος, το τελευταίο διάστημα αυτό που προβάλεται συνεχώς είναι η καθημερινή συνεργασία της τριάδας Κούγιας, Φυντάνης, Πάους επί των μεταγραφικών θεμάτων. Αν λοιπόν λάβουμε υπόψην μας αποκλειστικά την ανακοίνωση της ΠΑΕ ΑΕΛ και σε συνδυασμό με την «καθημερινή συνεργασία» καταλήγουμε στα εξής… διλήμματα:

-Είτε ο κ. Πάους αρχικά είχε δώσει το ok για την απόκτηση του Λαρισαίου κεντρικού αμυντικού και χθες το μετάνιωσε, γιατί ίσως να βρήκε κάτι πολύ καλύτερο (αδυνατώ να πιστέψω ότι χθες έμαθε την ηλικία του παίκτη που την τελευταία 10ετία βγάζει το ψωμί του στην Ιταλία ή ακόμη διέγνωσε τις ποδοσφαιρικές δυνατότητες ενός αμυντικού που έμαθε να παίζει άμυνα στην πατρίδα της αμυντικής τακτικής) και θα αναμένουμε φυσικά να το δούμε.

-Είτε ο κ. Πάους ουδέποτε είπε «ναι» στην απόκτηση του Μόρα, ο οποίος δεν μπήκε ποτέ στη μεταγραφική λίστα, αλλά ο κ. Κούγιας τις τελευταίες 15 ημέρες, με την επιστροφή του παίκτη στην Ελλάδα, δρούσε εκτός σχεδιασμού, παρακάμπτοντας τις αποφάσεις της «τριάδας» συνομιλώντας με τον ποδοσφαιριστή και συμφωνώντας μαζί του, πιστεύοντας ότι θα καταφέρει να «περάσει» την άποψή του, «επενδύοντας» στην εμπειρία του παίκτη, αλλά και τις ποδοσφαιρικές ικανότητες του Μόρα, που αναμφίβολα έχει τα στοιχεία (εμπειρία, εικόνες, γνώσεις, χαρακτήρα) να γίνει ο ηγέτης της ομάδας, ελπίζοντας ό,τι με όλα αυτά τα στοιχεία θα πείσει Πάους και Φυντάνη να ανάψουν το «πράσινο φως».

Ότι πάντως και αν ισχύει, ένα είναι το αποτέλεσμα. Αποτυχημένος χειρισμός σε μία «ιδιαίτερη» περίπτωση που δεν σώζεται ούτε με τις δηλώσεις του στυλ «όταν κρεμάσει τα παπούτσια του θα είναι σίγουρα ο τεχνικός μας διευθυντής». Και που το ξέρεις αν θέλει ο ίδιος;

Και δεν είναι απλά αποτυχημένος επικοινωνιακός χειρισμός, είναι αποτυχημένος χειρισμός επί της ουσίας, αφού προσωπικά μου ανατρέπει όλη την προσπάθεια των τελευταίων ημερών να πεισθώ ότι η «τριανδρία» συνομιλεί και συναποφασίζει για το μεταγραφικό πλάνο, βάζοντας πλέον στο μυαλό μου… άλλες ιδέες.

Νίκος Ι. Ασπρούδης