Καταλαβαίνω πως στα λόγια του, ο Αντρέ Πάους μιλούσε μεμονωμένα για το παιχνίδι με τον Ατρόμητο, γιατί αλλιώς αν υπάρχει ξανά η ικανοποίηση για το βαθμό που πήραμε γενικά σε μία έδρα τότε υπάρχει πρόβλημα. Όχι ότι δεν υπήρχαν ήδη αρκετά μαζεμένα, αλλά πάμε παρακάτω. Σήμερα η ΑΕΛ δεν μπορεί να είναι ικανοποιημένη από το βαθμό που πήρε, ούτε από την εικόνα που έδειξε.

Ο βαθμός έτσι όπως ήρθε συνδυάστηκε άψογα με την ισοπαλία στη Λιβαδειά και έγινε καλός και επιτέλους σε έναν τελικό πρέπει να έρχονται και οι νίκες που και που, αλλιώς μπορείς να πάρεις τον τίτλο του «looser» επάξια και να συνεχίσεις τη ζωή σου. Άρα τι να κάνω συνέχεια την εικόνα και ποτέ το αποτέλεσμα. Αν είσαι καλός πρέπει και να το αποδεικνύεις.

Θέμα πρώτο… κάποιος οφείλει να βάλει στο κλίμα τον Αντρέ Πάους. Μπορώ να καταλάβω πως ο προπονητής ξεκινάει ένα έργο να φτιάξει μια ομάδα από την αρχή… στο τέλος του πρωταθλήματος. Ο κόσμος όμως δεν το ζει έτσι και πρέπει να μπουν και στο κλίμα του φιλάθλου. Σίγουρα ο Ολλανδός είδε κάποια καλά στοιχεία, σίγουρα ένας βαθμός είναι καλύτερος από κανέναν αλλά δεν ακούγονται τόσο ωραία και παρήγορα σ’αυτό το σημείο.

Και επί Σάκη Τσιώλη τα ίδια βέβαια ακουγόντουσαν. Ξέρω πως με το αν δεν προχωράς, αλλά αν ήταν καλός για τον προπονητή ο βαθμός σε Ηρακλή και Βέροια τότε, μπορώ να πω πως θα ήταν καλύτερο να τους έχεις νικήσει και να είσαι άνετος τώρα. Η ΑΕΛ όμως είχε μπει στη λογική «το μη χείρον, βέλτιστον» κι όλοι έβλεπαν καλά πράγματα και καταστάσεις που όμως δεν ήταν και τα βρίσκει τώρα μπροστά της.

Στο τέλος της βραδιάς, η ΑΕΛ βρέθηκε κάτω από τον υποβιβασμένο Ηρακλή. Επειδή εγώ δεν έχω στοιχεία να καταδικάσω μια ομάδα, αλλά ακούω τις φωνές περί ομάδων που γίνονται Μπαρτσελόνα στο τέλος κάθε πρωταθλήματος, όφειλαν και οι «βυσσινί» να το ξέρουν και να κάνουν κάτι γι’αυτό. Και η απάντηση δίνεται μέσα στο γήπεδο, αν δεν θες να γίνεις ίδιος με τους άλλους.

Θέμα δεύτερο… τελικοί. Η ΑΕΛ όσο θυμάμαι τη φετινή σεζόν δίνει μόνο τελικούς. Και δυστυχώς οι περισσότεροι είναι χαμένοι. Έχει πάρει κάποιους φυσικά (Πανιώνιο, Λεβαδειακό, Παναιτωλικό), αλλά σε σχέση με τις ταμπέλες που έχουν μπει σε πολλά ματς είναι για να σου φορτωθεί ρετσινιά από τους χαμένους που μετράς.

Άρα στο μυαλό όλων πρέπει να γεννηθεί και η σκέψη και η παραδοχή, πως αν τελικά καταφέρεις να σωθείς θα οφείλεται και στους «χαμένους τελικούς» των άλλων. Η ΑΕΛ αισθάνεται μία άνεση και βλέπει τη συνέχεια καταστρώνοντας σχέδια, γιατί ο Ολυμπιακός ισοφάρισε στο 89′. Η ΑΕΛ έχει καταφέρει να βρεθεί σε δύο αγωνιστικές πάνω από τη ζώνη του υποβιβασμού και αν τελικά «σπάσει» ακόμα ένας «τελικός» θα φταίει η ίδια όταν υποβιβάζεται.

Χρίστος Τζίκας

Προγράμματα Συμβολαιακής Γεωργίας 2017