Περίπου ένα λεπτό κράτησαν οι δηλώσεις του Σάκη Τσιώλη. Αλλά η πρόταση «αν ήταν να κρατήσουμε κάτι»… ήταν αυτή που εστίασα με αρκετό ενδιαφέρον. Ήθελα να δω με απορία τι θα κρατούσε από αυτό το παιχνίδι. «Καλό δεύτερο ημίχρονο, δύο χαμένες ευκαιρίες που θα άλλαζαν ίσως τη ροή του αγώνα και κακά μαρκαρίσματα στα στημένα».

Δηλώσεις που δεν με βρίσκουν να διαφωνώ, αλλά θα ήθελα να ακούσω κι αυτό που ειπώθηκε από το στόμα του προς τον πάγκο περί, «Πίστης και διεκδίκησης πραγμάτων».

Εξηγούμαι γυρνώντας το χρόνο μία βδομάδα πίσω. Η ΑΕΛ δίκαια, με το πάθος της, με τη ψυχή που έβγαλε, με ότι θέλει στη τελική ο καθένας κατάφερε και κέρδισε το Λεβαδειακό. Πήρε όχι απλά ένα τρίποντο για τη βαθμολογία της, αλλά και το δικαίωμα να αντιμετωπίσει την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ δίχως άγχος.

Εδώ ξεκινούν όμως και όλα τα αλλά… Δεν πιστεύω πως κάποιος είχε τρομερές απαιτήσεις από αυτό το παιχνίδι. Τουλάχιστον εγώ δεν είχα, μία καλή εμφάνιση δίχως πίεση μου ήταν αρκετή. Άλλωστε με πλάγιο τρόπο, ο ίδιος ο προπονητής έχει υπογραμμίσει τα παιχνίδια στο AEL FC ARENA σαν σημαντικά για την παραμονή. Αλλά…

Η ΑΕΛ είναι μία ομάδα που ο φίλαθλός της έχει απαιτήσεις. Δεν μπορεί να δεχθεί πως η ομάδα του θα πάει κάπου και θα χάσει εύκολα. Μπορεί να ξέρει πως τα πράγματα είναι δύσκολα, αλλά δεν θα παραδεχθεί ποτέ ανοιχτά την ήττα του χωρίς να έχει αγωνιστεί. Χθες λοιπόν οι παίκτες της ΑΕΛ πέταξαν μία ευκαιρία για να δείξουν κάτι καλό.

Επαναλαμβάνω σε ένα παιχνίδι που είχαν «κερδίσει» το να αγωνιστούν δίχως άγχος και με το κόσμο απλά να θέλει να δει κάτι ωραίο. Οι παίκτες της ΑΕΛ αγωνίστηκαν στην πρωτεύουσα δίχως να πιστεύουν πως μπορεί να έρθει κάτι θετικό. Το παράδοξο μάλιστα είναι πως και η ΑΕΚ βοήθησε για να διεκδικήσουν κάτι καλύτερο οι «βυσσινί».

Η ΑΕΚ κέρδισε δίκαια όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι, όχι όμως λόγω της απόδοσής της, αλλά λόγω της μη προθυμίας των παικτών της ΑΕΛ για να πάρουν το κάτι παραπάνω. Όχι, για μένα δεν χρειάζεται να πάω στο δεύτερο «καλό» ημίχρονο, αλλά ξεκινώ τη σκέψη από τη «μέτρια» ομάδα του πρώτου. Οι γηπεδούχοι δεν ήταν το μεγαθήριο που μπήκε και «πάτησε» τον αντίπαλο, απλά η ΑΕΛ δεν έδειξε την ανάλογη διάθεση.

Η στιγμή του αγώνα για τους φιλοξενούμενους δεν ήταν το γκολ που δεν μπήκε εν τέλει, αλλά τα λόγια του Σάκη Τσιώλη προς τον πάγκο του μετά τη χαμένη ευκαιρία τον Αβραάμ. «Αν δεν τον πιστέψετε εσείς, δεν θα γίνει τίποτα». Και είναι αλήθεια. Οι «βυσσινί» χθες δεν πίστεψαν και δεν μπορούσαν να απαιτήσουν κάτι καλύτερο. Ίσως το σκορ να μην δείχνει τη πραγματική εικόνα του αγώνα, αλλά αυτό είναι το λιγότερο.

Το αύριο τώρα δείχνει ακόμα ένα παιχνίδι με πίεση. Όπως άλλωστε έχουν μάθει να ζουν στην ομάδα φέτος. Σε αυτό βοήθησαν και τα αποτελέσματα των υπολοίπων που παλεύουν για τη σωτηρία. Δεν ξέρω αν έχουν μάθει να διαχειρίζονται στην ομάδα το άγχος τους, αλλά πλέον θα πρέπει να επιστρέψουν στις προπονήσεις και σ’αυτό το κομμάτι.

Χρίστος Τζίκας

Προγράμματα Συμβολαιακής Γεωργίας 2017